28-09-03

30 Toeval

Ik heb gisterenavond Jacques Brel gezien.  Ongelooflijk hoe die man zijn emoties, gevoelens en gedachten kan uitzingen.  Het was wel op het kleine scherm van de zender Arte en vooral in zwart/wit, maar toch.  Twee keer Jacques Brel op één avond, de echte en zijn reïncarnatie, toevallig hé.  Maar de vraag is of toeval wel bestaat?  Af en toe gebeuren er feiten waarvan ik toevallig denk: dat is toeval, maar als ik er dan bewust mee bezig ben, heb ik het gevoel dat het gebeurde niet zo toevallig is, dat iets of iemand dit zo gepland heeft.  Iedereen zal wel het volgende meegemaakt hebben: je denk aan iemand en plots gaat de telefoon over, het blijkt die persoon te zijn.  Is dit toeval?  Wat was er eerst, de gedachte of de persoon die je nummer intoetst?  Waardoor ging je aan die persoon denken?  Het is soms zinvol om over die toevalligheden eens door te denken.

Als je onze geschiedenis er op na slaat, dan zit die vol met toevalligheden die geen toeval meer kunnen zijn.  Onze wereld wordt geregeerd door wetmatige toevalligheden en de kunst is die vooraf te kunnen inschatten.  Sommige mensen hebben een intuïtie om die te zien, te horen, te voelen.  Anderen zijn reeds afgestompt en denken dat toeval gewoon toeval is.

Ik ben aan dit blogboek begonnen omdat ik toevallig het dagboek van Viviane ontdekt heb.  Daardoor begon een radertje te draaien dat mij terug deed denken aan mijn vorige twee dagboeken, die op zijn beurt me met de neus op de feiten drukte dat ik iets beloofd heb wat ik eigenlijk bewust vergeten was. Is het toeval geweest dat ik via een zoekmachine op het dagboek van Viviane ben terecht gekomen? Neen, ik geloof het niet.


09:56 Gepost door Patrick Quinzebilles | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

27-09-03

29 Jacques Brel

Ik ben vanavond naar een optreden geweest van Jacques Brel: magistraal hoe hij zijn gevoelens, emoties en gedachten kan weergeven met muziek.  Natuurlijk is de ruggesteun van zijn puike muzikanten onontbeerlijk.  Hoewel Jacques Brel 25 jaar geleden stierf, gaf hij vanavond toch het beste van zichzelf in de persoon van Filip Jordens, de reïncarnatie van de grootmeester.  Normaal heb ik het moeilijk met imitaties, maar wat deze zanger vanavond ten berde bracht, bezorgde je gewoon koude rillingen.  Je zag Jacques Brel op het podium staan, springen, wenen, lachen, het kind uithangen.  Ongelooflijk hoe iemand in de huid kan kruipen van Jacques Brel zonder dat je het gevoel hebt dat hij de grootmeester na-aapt.  Mijn Frans is niet al te best, maar ik voelde me een beetje als een apostel op Pinksteren die zonder problemen vreemde talen sprak, hoewel ik de taal niet meester ben.  Links zie je Jacques Brel, rechts zijn zoon…



22:40 Gepost door Patrick Quinzebilles | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

17-09-03

28 Gezondheid

Oeps, ik ben de kaap van de 1000 voorbij merk ik.  Ik maak me geen illusies dat er 1000 verschillende mensen mijn blogjes gelezen hebben.  Bij die 1000 zitten er zeker al 100 van mezelf.  Vooral in het begin ga je regelmatig checken hoeveel bezoekers er langs zijn geweest.  Nu begint de gewenning op te treden en durf je al eens een dagje over te slaan als het druk is geweest en je ’s avonds thuiskomt en liever lui voor de TV ligt met een glaasje wijn dan nog een achter die laptop te kruipen waar je eigenlijk al heel de dag achter zit.  Toch werken die blogjes een beetje therapeutisch, je gevoelens en ervaringen uitschrijven werkt verwerkend. Het is nooit mijn bedoeling geweest om dagelijks een groot aantal bezoekers over de vloer te krijgen.  Ik heb liever 10 vaste lezers dan 100 bezoekers die vluchtig even binnen wippen zonder de inhoud te lezen.  Bent u één van die vaste bezoekers, dan nodig ik u uit om digitaal een glaasje te drinken op de 1000. Gezondheid!



11:43 Gepost door Patrick Quinzebilles | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-09-03

27 Karakter

Wat is de belangrijkste karaktertrek van iemand?  Een moeilijke vraag die ik me nochtans vaak stel.  Is het eerlijkheid?  Mensen die ik ooit betrapt heb op een leugentje hebben het (on)bewust verkorven bij mij.  Toch stel ik vast dat mensen die goed kunnen liegen, het vaak ver 'schoppen'.  Is het doorzetting?  Ja, maar die doorzetting mag niet ten koste zijn van één bepaald doel, waarbij de rest uit het oog wordt verloren.  Is het moed?  Daar ontbreekt het mij vaak aan, de moed om een idee tot een goed einde te brengen.  Zo droom ik al jaren om een trektocht te maken door Zuid-Amerika, maar de moed ontbreekt om eraan te beginnen.  Is het empathie, het talent om

zich in te leven in de gevoelens van een ander?  Dit vind ik persoonlijk heel belangrijk en moest onze maatschappij wat meer empathisch zijn, dan zouden veel problemen zo opgelost worden.  Is het luisterbereidheid?  Valt het jou ook op dat mensen niet meer kunnen luisteren naar elkaar?  Mij stoort het enorm dat er zoveel lucht gebruikt wordt, voor zinloze gesprekken.  Als ik op het einde van een teamvergadering controleer wie nog weet wat gezegd werd, dan is het resultaat bedroevend.  Iedereen heeft graag het woord, maar kan het moeilijk geven.  Is het soberheid?  Hoe soberder mensen leven, hoe vrijgeviger ze worden.  Dit heb ik zelf kunnen vaststellen in Chili.  En toch zou ik niet willen leven in hun omstandigheden, ook al zijn ze vaak heel gelukkig met het weinige dat ze hebben.  Is het dankbaarheid?  Dankbaarheid is 's werelds loon, maar oh zo moeilijk, alles wordt vanzelfsprekend gevonden.  Ik ben gelovig opgevoed, hoewel ik niet meer praktizerend ben, maar een tekst die mijn leven altijd bepaald heeft is God is liefde.  “Als de liefde er niet is, dan dient het tot niets”, schrijft Petrus in één van zijn brieven.  Liefde is dan ook voor mij de batterij waarop het leven draait, liefde in de breedste zin: liefde voor het werk, liefde voor vrienden en natuurlijk liefde voor een partner.  We zetten onze zoektocht verder...

Wat vinden jullie trouwens  belangrijk in iemands karakter?

 





18:33 Gepost door Patrick Quinzebilles | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-09-03

26 Anna Lindh

Ik leef nog, wat van Anna Lindh niet gezegd kan worden.  Het is een vreemde gewaarwording om het warenhuis op televisie te zien waar ik zelf een kleine twee weken geleden nog binnen ben geweest.  Dit is de tweede moord op een politici in Zweden.  Olof Palme was in 1986 de eerste, nu Anna Lindh.  Je zou dit niet verwachten in Zweden wat bekend staat om zijn tolerantie.  Maar dat zei men van de Nederlanders ook tot Pim Fortuyn werd vermoord.  België is ook niet gespaard gebleven van  politieke moorden, denk maar aan André Cools, maar in ons land schrik je daar niet van.  Er zijn hier al heel wat politiek vreemde zaken gebeurd die nog nooit opgelost werden.  Ik denk bijvoorbeeld aan de roze balletten of de bende van Nijvel.

Ik heb het heel druk gehad deze week en had ook geen zin om in mijn blogboek te schrijven.  ‘k Zag het niet meer zitten.  Gelukkig zijn die downperiodes van korte duur.  Het mooie weer zal hier ook een rol in hebben gespeeld.  Mijn weekend heb ik volledig opgeofferd aan mijn carport waar heel wat meer uurtjes in steken dan ik verwacht had.  Vandaag heb ik een kleine 400 vijzen elektrisch in hout gedraaid.  Ik schat nog één dag werk en dan kan mijn autootje onder dak staan.  Gedaan met de vorst van de ramen te krabben tijdens de winter.

Ik hoop deze week wat meer tijd te vinden om te bloggen, maar het ziet er niet naar uit.




22:05 Gepost door Patrick Quinzebilles | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-09-03

25 Rotweer

Toch vreemd hoe snel je regen beu kunt zijn.  In het laatste halfjaar heeft het eigenlijk bitter weinig geregend, maar als het terug één dag regent, zoals vandaag, dan ben ik dat reeds beu.  Het zal voor een stuk wel te maken hebben met mijn gemoedsgesteldheid die momenteel na de ontdekking in mijn oud dagboek niet zo best is.  Ik heb toch de indruk dat ons klimaat zich wijzigt, wat Frank Deboosere ook mag beweren.  Voor mij gaat het de goede kant uit, hoe meer zon, hoe liever, al ben ik geen zonneklopper, maar als de zon schijnt, dan ziet onze wereld er precies zoveel mooier uit.

Ik heb een halve dag vrij genomen om mijn carport af te werken, maar die vrije dag valt letterlijk en figuurlijk in het water.  Ik zal het werk maar uitstellen tot dit weekeinde.  Er wordt dan wel beter weer beloofd, maar die zou ik liever doorbrengen op mijn ligfiets.  Ja, soms kiezen de omstandigheden voor jou, in plaats van omgekeerd.

Ik zal de tijd die vrijgekomen is maar vullen met het invullen van mijn belastingsbrief.  Ik heb vandaag vernomen dat die binnen moet tegen eind augustus.  Het was mijn bedoeling om die via het internet in te vullen, maar door de rompslomp ben ik dit blijven uitstellen, zodat ik nu maar voor de ouderwetse manier ga.


14:43 Gepost door Patrick Quinzebilles | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-09-03

24 Testament

Ik heb het vandaag een beetje moeilijk om mijn blogboek in te vullen.  Dank zij Erlend heb ik inderdaad de oplossing aangereikt gekregen, waarvoor hartelijk dank Erlend.  Patatje had me reeds gisteren de raad gegeven om Google te gebruiken.  Ik had vandaag al even op het werk de woorden snel gekopieerd en in Google ingebracht, maar zonder resultaat.  Er zijn wel verschillende websites waarin al deze woorden voorkomen, maar op het eerste zicht was er geen te vinden waarbij de woorden bij elkaar hoorden.  Deze avond was ik van plan om te proberen de woorden wat te groeperen volgens logische woordgroepen, maar die moeite hoef ik mij te besparen. 

Ondertussen heb ik met Google de tekst terug gevonden op heel wat websites.  Op een website heb ik zelfs de verwerking terug gevonden in een les voor het onderwijs.  De volledige tekst van het lied is hier te vinden.  Met Gracenote heb ik ontdekt dat het lied Testament terug te vinden is op twee CD’s: Voltooid Verleden Tijd en Vriend en Vijand.  Vervolgens heb ik op de website van Bram Vermeulen uitgeplozen dat beide CD’s dateren van 1991 en 2001, veel later dus na het verdwijnen van Sabine. 

Wellicht zal Bram Vermeulen de tekst reeds veel vroeger geschreven hebben.  Ik ken het repertoire van Bram Vermeulen niet zo goed.  Ik heb in een viering wel eens een liedje gehoord waarvan de tekst me lang is blijven nazinderen, iets over Ik heb een steen verlegd.

Maar de liedtekst van Testament heeft me zo naar het hart gegrepen dat ik er echt niet goed van ben.  Ik laat het maar bij dit geschrijfsel. Tot later…

Nog eens bedankt Erlend!


17:56 Gepost door Patrick Quinzebilles | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-09-03

23 Puzzelen

Ik heb altijd graag gepuzzeld. Trouwens, programmeren vind ik het hoogste puzzelgenot.  Maar kruiswoordraadsels zijn nooit aan mij besteed geweest.  Toen ik Sabine leerde kennen, speelden wij wel elk weekend Scrabble.  Dit spel lag in onze stamcafé en Dirk, de patron,  reserveerde het spel altijd voor ons op zondagavond.  De IQ-quiz was ook zo’n programma dat we nooit misten. We maakten er een wedstrijd van om het eerst de droedels te vinden.  Hoewel taal vrouwen beter zou liggen, scoorde ik niet slecht.

Maar met de woorden die in mijn oud dagboek zijn omcirkeld, kan ik momenteel toch geen redelijke zin maken.  Ik had gisteren en vandaag geen zin om te puzzelen doordat mijn geest niet in een gezond lichaam zat, maar ik ben aan de beterhand. Wie iets kan maken met de volgende woorden, mag het gerust laten weten, ik ben zeer nieuwsgierig, want ik voel dat Sabine hierachter steekt.

ik niet ik niet dood moet je het is een ik ik pas weten als vergeten dood ben lichaam huil als jij achterliet bent ben maar dat ben dood mij echt


18:28 Gepost door Patrick Quinzebilles | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

06-09-03

22 Stockholm

Zo, terug thuis van een werkweekje Stockholm.  Het is goed meegevallen, beter dan ik verwacht had. Alleen vandaag voel ik me belabberd, omdat ik deze nacht hevig geplaagd werd met diarree en buikkrampen, zodat ik meer het toilet heb gezien dan mijn bed.  Waarschijnlijk iets verkeerds gegeten op het vliegtuig.

Ik ben maandagmorgen vertrokken vanuit Zaventem met SAS en na een kleine twee en een half uur vliegen, raakten de banden de grond van Arlanda Airport.

Ik was nog nooit in Stockholm geweest en het moet gezegd worden, Stockholm is een prachtige stad met mooie statige herenhuizen, in een gevarieerd kleurenpalet.  Naast oude gebouwen, bezit Stockholm tevens mooie moderne architectuur.

Normaal is zo’n werkbezoek behoorlijk saai: overdag is het werken geblazen en ’s avonds dood je meestal de tijd met schoteltelevisie kijken op de hotelkamer.  Woensdagavond heb ik echter een opera meegepikt naast de Jakobskerk en donderdagavond heb ik wat gedweild in het uitgaanscentrum van Stockholm. Ik heb er een leuke Amsterdamse studente ontmoet die aan de universiteit van Stockholm een cursus internationaal zeerecht volgt.

Maandag en dinsdagavond heb ik mijn dagboek nog eens gelezen.  Een vreemde ervaring als je na twintig jaar, gebeurtenissen leest die je zo terug helder voor de geest kan halen. Zoals ik verwacht had, had Sabine er niets in geschreven.  Toch is er iets vreemds aan de hand, hier en daar werden woorden omcirkeld met een potlood.  De woorden hebben op het eerste zicht geen enkel verband met elkaar.  Ik weet dus ook niet of ze enig verband houden met de dood van Sabine. Voor wie graag puzzelt zal ik ze morgen eens opschrijven. 

18:21 Gepost door Patrick Quinzebilles | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |