27-09-03

29 Jacques Brel

Ik ben vanavond naar een optreden geweest van Jacques Brel: magistraal hoe hij zijn gevoelens, emoties en gedachten kan weergeven met muziek.  Natuurlijk is de ruggesteun van zijn puike muzikanten onontbeerlijk.  Hoewel Jacques Brel 25 jaar geleden stierf, gaf hij vanavond toch het beste van zichzelf in de persoon van Filip Jordens, de reïncarnatie van de grootmeester.  Normaal heb ik het moeilijk met imitaties, maar wat deze zanger vanavond ten berde bracht, bezorgde je gewoon koude rillingen.  Je zag Jacques Brel op het podium staan, springen, wenen, lachen, het kind uithangen.  Ongelooflijk hoe iemand in de huid kan kruipen van Jacques Brel zonder dat je het gevoel hebt dat hij de grootmeester na-aapt.  Mijn Frans is niet al te best, maar ik voelde me een beetje als een apostel op Pinksteren die zonder problemen vreemde talen sprak, hoewel ik de taal niet meester ben.  Links zie je Jacques Brel, rechts zijn zoon…



22:40 Gepost door Patrick Quinzebilles | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Foutje ... wat deze zanger vanavond ten berde bracht... Of beter: liet horen.

Groetjes,
GDB.

Gepost door: GDB | 28-09-03

ten berde Toen ik het intikte voelde ik dat er iets niet klopte. Normaal zoek ik het taalprobleem dan op, omdat ik gepassioneerd ben door ‘taal’, maar ik wilde de uitzending over Brel op Arte zien en dacht dat niemand het zou opmerken. Toevallig is er toch een opmerkzame lezer. Bedankt, ik heb de fout verbetert. Grapje van die 't' ;-)

Gepost door: Patrick Quinzebilles | 28-09-03

De commentaren zijn gesloten.